معتبر در هركدام ، تكيه مىكنند و اين موارد راههاى شناخت مسائل اصولى هستند . « 1 » اصولى اصولى يعنى كسى كه بر علم اصول مسلط باشد . اصولى و مجتهد و فقيه سه عنوان مترتب بر يكديگرند ، زيرا شخص ابتدا از احكامى بحث مىكند كه مثلا موجب ثبوت حجيّت خبر عادل مىشود ؛ به اين شخص اصولى مىگويند . سپس جستجو مىكند و به خبرى دست مىيابد كه دلالت بر وجوب نماز جمعه مىكند ؛ به اين شخص مجتهد مىگويند . و در نهايت براى اين شخص علم به اين حكم شرعى ( وجوب نماز جمعه ) پيدا مىشود ، كه در اين حال او فقيه است . « 2 » اطاعت به عنوان « تجرى » رجوع شود . اطراد و عدم اطراد به عنوان « حقيقت و مجاز » رجوع شود . اطلاق و تقييد اطلاق در لغت يعنى رها و شايع و تقييد مقابل آن است . در اصطلاح نيز همين معناى لغوى اطلاق به كار مىرود . اطلاق و تقييد دو

--> ( 1 ) علم اصول الفقه ، ص 18 . ( 2 ) اصطلاحات الاصول ، ص 181 .